Waarom BLIES

 

Sinds ik in 2004 ben begonnen als docent ICT ( Interactieve Communicatie Technologie), is bij mij de wens ontstaan te kunnen bijdragen aan het voorkomen van vervelende Internetervaringen bij jongeren.

Kinderen vertrouwen Internet als een door volwassenen gecontroleerd medium en begeven zich argeloos en nieuwsgierig op de digitale snelweg en in de virtuele werkelijkheid, dit is niet zonder risico.

Het Internet biedt geweldige onderwijsmogelijkheden, hulpbronnen voor volwassenen en kinderen, ontspanningsmogelijkheden en (nieuwe) contacten. Door de mogelijkheden van dit medium goed te benutten kan het een belangrijk ondersteunende rol spelen bij het leren, het ontdekken van de wereld en de sociale ontwikkeling. Aan deze ontwikkeling wil ik graag een bijdrage leveren door inbreng van mijn kennis. BLIES wil een brug slaan tussen docenten, opvoeders en de schijnbaar ongrijpbare ontwikkelingen op ICT gebied en de daaraan verbonden risico’s die helaas nog te vaak worden onderschat.

 

De commercie maakt gebruik en misbruik van dit medium.

De ontwikkelingen en nieuwe mogelijkheden van de diverse media gaan zo snel dat de risico’s en de gevolgen daarvan pas bekend worden als ze een probleem zijn en de samenleving ermee wordt geconfronteerd, zoals de schulden van jongeren vanwege de mobiele telefonie en/ of andere commerciële praktijken waar ze op ingaan omdat ze aantrekkelijk lijken maar wel geld kosten.

 

Gebruikers maken misbruik voor hun eigen doeleinden.

Beste ouder(s), de KIJKWIJZER voor Internet zijn jullie ZELF!

Onderwijs

Binnen het onderwijs is goede ICT ondersteuning steeds meer gewenst en noodzakelijk. Zowel als het gaat om de keuze voor onderwijsprogramma’s, als het ondersteunen van leerkrachten in het onderkennen van risico’s en problemen, alsmede het signaleren van problemen bij leerlingen en deze bespreekbaar maken met ouders / opvoeders.

 

Ouders / opvoeders

Bij volwassenen ontstaat een gevoel van schijnveiligheid op het moment dat jongeren thuis met de computer bezig zijn omdat het overgrote deel van de ouders / verzorgers zich niet bemoeit met de virtuele wereld waarin hun kinderen zich naar hartelust uitleven maar ook naar hartelust worden uitgebuit en misbruikt.

 

Zolang jongeren buiten spelen en door vriendjes of vriendinnetjes worden uitgenodigd om bij hen te komen spelen is er controle door ouders. Ouders letten er op dat kinderen niet met de verkeerde vriendjes of vriendinnetjes omgaan. Wanneer kinderen echter op het Wereld Wijde Web contact maken met totaal vreemde personen is deze controle weg. Een eigenaardige ontwikkeling waarbij ouders zich blijkbaar niet bewust zijn van de risico’s die jongeren juist hier lopen.